2000-2009:The final countdown-2004

Tot aan eind van het jaar de wekelijkse rubriek. Deze week:2004

Tien jaar na de laatste opmars van Nederlands(talig)e muziek, gaat 2004 de geschiedenis in als een van de succesvolste jaren in de top 40 voor Nederlands(talige)e producties. Van de 15 nummer 1 hits waren er maar liefst 11 van Nederlandse bodem. Maar na het Idols-geweld van 2003 hadden de meeste acts juist niets met de show te maken. Nee, alleen Boris knalde als nieuwe Idol op 1 en gezien zijn 3 weken op 1 en nummer 54 in de jaarlijst, was Idols in de top 40 toch over haar hoogtepunt heen.

Grootse inbreng in de Nederlandse invasie had Marco. Met maar liefst 3 nummer1 -hits vulde hij zijn al indrukwekkende kastje met nr1-awards verder aan. Toch eindigde hij met maar één plaat in de top 10 van de jaarlijst, namelijk het duet met Ali. B. Laatstgenoemde had in hetzelfde jaar als zijn commerciële doorbraak gehad met ‘Ik ben je zat’.

Het jaar begon dus met Marco op nr 1 waar een einde aan werd gemaakt door de grootste jump naar nummer 1 in de geschiedenis:van 23 naar 1. Treble deed het, maar de plaat ‘Ramaganana’ was een enorme slowstarter. Door optredens en de bijhorende publiciteit werd de plaat opgepikt en via via en een heel lange weg prijkte het eindelijk op 14 februari bovenaan.

Voor een weekje, want nadat Guusje Nederhorst overleed, kwam er een stormloop op de ode van echtgenoot Dinand Woesthof en werd hij met twee vingers nummer 1.Maar ook dit hield Marco niet tegen. Marco zette het record van grootse jump weer scherp door van 35 naar 1 te stijgen met ‘Voorbij’. En dat was het, met de concurrentie.Althans voor 3 weken…

De Nederlandse storm luwde daarna een beetje door de acts Eamon(Fuck it)en het trio Mario Winans/P/Diddy/Enya. Samenwerkingen waren trouwens zeer succesvol op 1, want Blof scoorde haar grootste hit juist met de Counting Crows. Het was de een na langst genoteerde nr1 van het jaar met 5 weken, maar de eendagsvlieg O-Zone sloeg alles met 9 weken op 1, en scoorde daarmee dé (zomer) hit van het jaar.

In de herfst scoorden Lange Frans/Baas B hun eerste nr1 en dat deed Andre Hazes ook. De overeenkomst: postume ode. De 2 heren schreven het nummer naar aanleiding van de (altijd te) lange lijst met slachtoffers van zinloos geweld en Andre kreeg postuum zijn nummer 1 in de top 40, wat hem in leven niet was gelukt.

In de winter kregen we een van de eerste Idols-klonen:Popstars-The Rivals. Een meidengroep en jongensgroep streden wie er nummer 1 werd in de top 40. De groep die het lukte won het programma. Gelijkspel, want ze werden het beiden. Raffish is voor 2005, we sloten het jaar af met Men2B. De groepen zouden de zoveelste one hit-wonders op 1 worden naar aanleiding van een talentenjacht. In de jaarlijsten van 2004 en 2005 speelden ze door hun top40-piek rond oud en nieuw te hebben, geen enkele rol van betekenis. En daarmee werden ze een voetnoot in de top40-geschiedenis. Eigenlijk ook maar goed.

Maar welke platen waren geen voetnoten? Ik noem een ‘Try’ van Nelly Furtado, ‘This love’ van Maroon 5, ‘Trick me’ van Kelis, ‘Superstar’ van Jamelia en ‘Here without you’ van 3 Doors Down. Hert waren de toppers, maar de absolute nummer 1 van 2004 is voor Hoobastank. De reason? Het is een eendagsvlieg in een jaar dat al de ultieme eendagsvlieg als dé top40 hit kreeg.

Maar vooral er eentje boven heel veel zozo…