Replay:Haddaway – What is love(1993)

Alexander Nestor Haddaway oftewel gewoon Haddaway , staat bekend als die eendagsvlieg uit de jaren’90. Dat is onterecht, want hij haalde toch nog 6 keer de top 40. Sterker nog, hij haalde 3 top10-hits. Echt waar.Deze platen zijn schijnbaar niet blijven hangen.

Op zichzelf wel vreemd, want bv. de top40-notering ‘I miss you’ lijkt in de verste verte niet op zijn grote voorganger. Maar goed, gelukkig is ‘What is love’ wel blijven hangen en zit het nog steeds in het collectieve geheugen. Daarbij staat het nummer te boek als een van de grootste Eurodance-hits ooit.

Dat het zo’n grote hit in zijn genre zou worden, kon men in het begin nog niet vermoeden. Het nummer was eigenlijk een ballad, geschreven door Junior Torello en Dee Dee. Door de opkomende populariteit van de Eurodance besloten ze er een dance-versie van te maken. Zeker niet met geheid succes. Nee, de plaat flopte in 1992, en pas bij een re-release in 1993 bij een andere platenmaatschappij begon het te lopen. In Nederland begon het met een Alarmschijf en de plaat hopte van 26-12-5-3 naar 1 in de top 40. Daar wist hij het 6 weken op die plek vol te houden. De plaat reikte na 18 weken in de Top 40 te hebben gestaan,de nummer 2 in de jaarlijst over 1993 en groeide uit tot een van de grootste hits van de jaren’90.

Wat doet Haddaway nu? Volgens bronnen op internet is op dit moment werkzaam als stylist en choreograaf. Hij is daarbij vaak op ‘Back to the ’90’s -concerten te vinden. Vorig jaar bracht hij een nummer uit met zo’n andere bekendheid uit dat decennium, Dr Alban. Het nummer “I love the 90’s’ flopte. En dat is best jammer, want dat was het decennium wat hem de bekendheid gaf. Het halve decennium dan, want na 1995 was het in de top 40 over voor Haddaway…

Replay: Prince -1999 (1982)

In 1982 stond Prince pas voor de tweede keer in de top 40. Dat was met ‘1999′. Een plaat die toen nog de angst voor het jaar 2000 verbeeldde. Net als het boek ‘1984′ van Orwell was het gebaseerd op niets, omdat je simpelweg niet in de toekomst kan kijken.

Nu we in die toekomst zitten en 1984 en 1999 achter ons hebben gelaten, kunnen we kijken of die angst gegrond is geweest. Het boek 1984 is op een aantal punten uitgekomen, alleen wat later dan het bewuste boek. Het jaar 1999 hebben we geruisloos doorlopen en we zijn de milleniumwisseling zonder kleerscheuren doorgekomen.

Toch was dat niet vanzelfsprekend omdat er tot het tijdstip van middennacht toch angst was voor een apocalyptisch einde van de vorige eeuw, door de beruchte ‘milleniumbug‘. Er werd zelfs een platform in Nederland opgericht, onder leiding van Jan Timmer, die voorzorgmaatregelingen moest treffen als de computer van 1999 naar 1900 zou gaan. Maar er was niets aan de hand, de computers gingen ook naar 2000. Dus geen vallende vliegtuigen, stilvallende economie en de geldautomaten werkten ook na middennacht. Het was een groot feest. Nu op naar het volgende doemjaar, grote kans dat dat ik over drie jaar het onderdeel ‘replay’ kan aanvullen met deze plaat….

Maar goed, dat ‘1999′ opnieuw werd uitgebracht, was een inkoppertje. In 1982 haalde de plaat de 13e plek in de top 40 en het was interessant te zien of in het bewuste jaar dit kon worden overtroffen. Helaas, de plaat haalde met zijn tweede poging de 16e plek en bleef maar 4 wk in de top 40. Op oudejaarsavond 1999 hield Prince, of TAFKAP een concert te Paisley Park. Prince speelde het nummer nog 1 keer om middennacht en beloofde plechtig dat hij het nooit meer zou spelen. Ok, alleen hier dan…

more about "Prince – 1999", posted with vodpod

Replay:A-Ha -Take on me(1985)

Als er een plaat is geweest waar het gezegde ‘ Driemaal is scheepsrecht’ van toepassing is, dan is het ‘Take on me’ wel. Hoewel de plaat in sneltreinvaart(35-15-6-4-1) naar nummer 1 steeg in november 1985, was het tot die tijd niet vanzelfsprekend geweest. Sterker nog, het was de laatste kans geweest die het trio zichzelf had gegeven.

Het trio Morten Harket, Pal Waaktaar en Mags Furuholmen waren elkaar in 1983 tegengekomen. Ook zij wisten dat Noorwegen niet de beste basis was voor een internationale carriére en zo vertrokken de heren in 1984 naar Londen. Er volgde een rondje platenmaatschappijen en bij Warner was het raak. Onder leiding van producer Tony Mansfield werd ‘Take on me’ opgenomen. De platenmaatschappij ging er eens goed voor zitten, want deze plaat kon niet anders dan een hit worden. Helaas, de plaat deed helemaal niets.

Het kon niet aan de plaat liggen was de mening van de platenmaatschappij, het moest aan de producer liggen. Zo werd de oud-producer van o.a Cliff Richard, Alan Tarney opgetrommeld. Weer waren de ogen van de platenmaatschappij op de hitijsten gericht, maar ook nu geen succesje te bespeuren. De groep gaat zelfs uit elkaar en daarmee zou normaal gesproken het verhaal afgelopen zijn geweest.

Het was een periode waar MTV en de videoclip zijn intrede had gedaan. De invloed van beeld bij de plaat werd steeds groter. Naar aanleiding daarvan besloot de platenmaatschappij veel geld te investeren in deze marketingstrategie omdat het nog steeds heilig geloofde in de plaat. De vorige clips waren te standaard geweest en dat had geen bijdrage gehad aan het succes. Nee, de clip moest opvallen en vooral niet standaard zijn. Steve Barron werd aangetrokken om de clip vorm te geven en dat resulteerde in een baanbrekende clip. Hierrr zie je de making of en een interview met o.a Steve en Morten. Maar goed, de clip had grote gevolgen, want toen Pal belde naar Warner voor wat afrondingen, hoorde hij tot zijn verbazing dat de groep terug moest komen.

De plaat bleef in Nederland maar 1 week op 1 staan, maar het was wel de start van een internationale carriére die tot begin jaren’90 zeer succesvol was. Tot verrassing van de band zelf, omdat zij hadden gedacht dat een Noors groepje vrijwel zeker een eendagsvliegje zou blijven. Dat pakte anders uit.

De plaat zelf is nog steeds een klassieker en was tot dit jaar de enige Noorse productie die ooit op 1 had gestaan tot Madcon dit overdeed. Met die 2 weken op 1, is ‘Beggin’ nu de succesvolste Noorse productie op 1 aller tijden, maar is het de vraag of ze als groep net zo lang meegaan als hun illustere voorgangers.

Hierrr vind je de orginele clip en single uit 1984, daarrr zie je welke clips nog meer baanbrekend waren na A-ha….

Replay:MGMT – Kids

Kunnen videoclips nog shockeren? Nagenoeg niet. Toch is er een videoclip dat recent ophef en discussie veroorzaakte. Het betrof hier MGMT(Management) met ‘Kids’. Het is daarmee ook voor het eerst dat een Chartsattack’s Hitalarm zo’n uitgebreide introductie krijgt.

Het begon allemaal in december 2007. Op dat moment moest Jon Salmon een zelfgemaakte video inleveren vanwege een eindexamenproject. Het nummer had hij al, maar de clip…die niet. Hij vroeg zijn klasgenoten Abby Fuller and Rafael Pulido, die waren wel in voor een geintje. De video werd in een avond opgenomen…in de tuin van Jon met de kerstverlichting nog door de heg gehangen. Op verzoek van Rafael werden hun gezichten geschminkt, want hij wilde niet herkenbaar zijn en daarna nooit meer gelinkt kunnen worden aan dit project.

Eenmalig dus, dat was de afspraak tussen de drie. Jon zette de clip echter stiekem op Youtube, zeker te weten dat Rafael er niet achter zou komen. Jon had er echter niet op gerekend dat de band MGMT de clip ook zou zien en contact zou opnemen om te vragen of Rafael en Abby in de volgende clip,’Electric feel’, wilden meespelen. Niet alleen de band zelf, maar in totaal 17 miljoen mensen hebben tot nu toe de clip bekeken. Tot zover niets aan de hand en voor het top40-publiek bleef de plaat ‘Kids’ ondanks het Youtube-succes ook daarna onbekend.

Op 3 juni jl. werd echter de officiële video losgelaten op het publiek. Onder leiding van regisseur Ray Tintori was er een bizarre clip opgenomen die kort daarna door MTV werd opgepikt. De camera volgt een kleuter die aan een stuk door wordt achtervolgt door monsters. De moeder(Joanna Newsom), ziet in de clip deze monsters juist niet en de kleuter blijft hysterisch huilen. Het kind lijkt doodsbang in de clip en je vraagt echt af of het kind niet daar iets aan over heeft gehouden. Volgens de band is het allemaal trucage. Op de Facebook-site van de band gaan ze ook in op de clip. Volgens de band wordt de bedoeling van de clip al in de eerste seconden uitgelegd d.m.v. een quote van Friedrich Nietzsche:“He who fights with monsters might take care lest he thereby become a monster … and if you gaze for long into an abyss, the abyss gazes also into you.” Verder wordt ook door hen benadrukt dat ‘No children were harmed in the making of this video.”

Maar goed, een oude muziek en -marketingtheorie is het gegeven dat als er een schokkende, opvallende of provocerende clip uitkomt, de plaat zelf matig tot slecht is. Daarom heb ik de plaat eerst beluisterd zonder de clip. Ik moet zeggen, ik vond het meteen een erg goede plaat met een aparte sound die zo’n clip absoluut niet nodig heeft. Ik heb de clip daarna bekeken en ik vind het persoonlijk geen toegevoegde waarde. Daarbij begrijp ik de negatieve reacties volkomen. Daarom laat ik hier als Hitalarm alleen de fan-clip zien, waar het allemaal mee begon. Ik vind dat verhaal dan ook veel leuker. Tot slot nog een paar antwoorden op brandende vragen: dat de schmink zo afbladert bij Rafael, komt doordat er bij Abby veel meer aandacht aan het schminken was besteedt. De dansende meiden zijn Braziliaans of komen uit de clip van Eric Prydz. En de dansende weerman? Dat is Mark Thompson van Fox.

Replay:Madcon – Begging

Flopt je plaat? Geen probleem, dan gooi je hem een half jaar later opnieuw in de running. Amy McDonald, Lady Gaga scoorden in de tweede poging een dikke nummer 1 en dat doet Madcon nu ook. Opvallend is dat Madcon als tweede Noorse act op 1, net als de eerste, A-ha, een aanloopje nodig had. Madcon scoorde namelijk in september vorig jaar al een dikke top10-hit in de UK met het nummer. In Nederland deed het nummer niet veel. Het waren mooie weken in de tipparade laten we zeggen.

Terwijl A-ha na drie pogingen werd opgepakt door een baanbrekende clip, heeft Madcon niets veranderd. Het nummer bleef hetzelfde, zo ook de clip. Het nummer moest eerst een hit worden in andere landen, voordat het in Nederland alsnog werd opgepakt. Dat was met Lady Gaga ook zo. Tijden veranderen dus, er was een tijd dat Nederland de muzikale poort van Europa was.

Replay:Guns n’Roses -November rain

Wat een clip kan doen. In zijn eerste poging bleef de plaat haken op nummer 13 in de top 40. Niemand hield daarom rekening met het feit dat we hier te maken hadden met een van de grootste klassiekers uit de jaren’90 in de top 40. De reden? De plaat was toen net niet goed getimed. Daarbij kwam dat een zeer lange plaat zonder enige promotie ook niet erg bevordelijk was voor de hitkansen. Toch werd het in een tweede poging een hit. Waarom dat dan? Omdat promotie en timing de tweede keer wel goed was.

Guns n’ Roses zette zich op de kaart na hun concert op Wembley, waar ze meededen aan het Freddy Mercury Tribute. Het stokoude ‘Knocking on heaven’s door’, wat al eeuwen op het repertoire stond van de heren, was in de live-uitvoering een groot succes. Het bewuste optreden werd op single uitgebracht en bezorgde de band hun eerste en laatste nummer 1 in Nederland. Het bezorgde tevens de definitieve doorbraak waardoor er veel mogelijk was. Je moet het ijzer smeden als het heet is, dus ‘November rain’ werd in de herkansing gegooid, maar nu met een peperdure clip. De bekende clip wekte de aandacht van het grote publiek en het nummer begon zijn tweede tocht in de top 40, bijna twintig weken na zijn eerste binnenkomst. De plaat bleef steken op 4. Toch was dit, samen met de 12 (en in totaal 18)weken in de top 40, een veel groter succes dan eerste keer.

De plaat, maar vooral de clip is uitgegroeid tot een (video)klassieker. Het zou later een drie-luik hebben gevormd met de Guns n’ Roses-clips van ‘Don’t Cry’ en ‘Estranged’. Dit is nooit ontkend door Axl, maar ‘November rain’ staat als verhaal op zichzelf. Het is gebaseerd op het verhaal ‘Without you’ van Del James. Het gaat over een rockster dat een aan-uit relatie heeft met een fotomodel. Het eindigt in een tragedie als de vrouw zelfmoord pleegt. Het model werd in die tijd gespeeld door Stephanie Seymour, die in het echte leven een relatie met Axl had.

De plaat is een echte laatbloeier. Niet zozeer vanwege de re-entry, maar het nummer werd door Axl Rose al in 1983 geschreven en werd tot de opnames van ‘Use your Illusion’ steevast afgekeurd door de mede-bandleden…tot ze het gezeur dus zat waren…

Wegens auteursrechten kan ik niet de hele video plaatsen, dus dan maar de solo van Slash. Als deze afgelopen is, krijg je o.a. de keuze om de hele clip te zien. Een kleine omweg dus.

Replay:Los del Rio – Macarena

Platen in de herkansing. Platen die een tweede kans kregen en dat met beide handen aangrepen. Neem nou Los del Rio.

In 1996 scoorden ze een nummer 1-hit in de top 40 met het nummer Macarena. Het succes was grotendeels te danken aan het bijhorende dansje. Dat de plaat zo’n enorme hit zou worden was niet vanzelfsprekend, de plaat flopte in eerste instantie.

Wie zijn Los del Rio? Het is een Spaans zangduo, bestaande uit Rafael Ruíz en Antonio Romero Monge. De groep is opgericht in Sevilla, ergens in de jaren ‘60.Voordat het duo wereldwijd succes oogstte met de ‘Macarena’, had het duo al meer dan 30 albums opgenomen met traditionele Spaanse muziek. Ze waren de Nick en Simon van Spanje, zeg maar.

Het nummer Macarena werd oorspronkelijk in 1993 opgenomen. Het werd een culthit omdat het vrij populair was bij een klein publiek, maar nooit de overstap maakte naar een wereldwijd succes. Daar kwam verandering in toen het nummer populair begon te worden op Spaanstalige radiostations. In Nederland heeft de plaat vrij anoniem een bezoekje gebracht aan de top 40. Dat was tussen 20 augustus en 10 september 1993, de plaat haalde in zijn 4 weken een 20e plaats en verdween weer in de anonimiteit.

Drie jaar later was het raak. Een platenmaatschappij maakte een remix van het nummer dat eerst in Spanje en later wereldwijd werd uitgebracht. Het succes was enorm, want de plaat haalde moeiteloos en met twee vingers in de neus de nummer 1 van de top 40. Het knalde het dominerende Captain Jack van de eerste plaats en verbleef vervolgens 4 weken op die plek. Het dansje bij het nummer was de eerste echte hype na Dirty Dancing en zelfs in 2009 zie je het regelmatig voorbij komen. Dat het nummer nog steeds populair is, merkte ik tijdens mijn vakantie van vorig jaar. Een ingedut feestje in een hotel werd meteen nieuw leven ingeblazen toen ik besloot dit nummer te draaien.

Zoals met vele zomerhits, was het voor Los del Rio moeilijk het succes vast te houden. Later werd het nog geprobeerd met enkele kansloze versies, zoals ‘Macarena Christmas’(feitelijk hetzelfde liedje, maar met het geluid van kerstbellen), maar het was al te laat. Los del Rio was al muziekhistorie.