So 2011 (Jaaroverzicht)

Aan de hand van de nummer 1 hits, opvallende zaken en het wereldnieuws ga ik nog een keer razendsnel door 2011 heen, daarna is het goed zo en verdwijnt 2011 de archieven in.

2011 jan-mrt: Rolling the Grenade into the deep…Hello 2011

En die grenade was al bij de start van Serious request, op 18 december 2010, de top 40 binnengerold en rolde nog even naar 2011. Precies op 1 januari knalde Martin Solveig naar nummer 1. Sterk gesteund door datzelfde 3FM Serious Request was het niet de vraag of maar wanneer hij nummer 1 zou worden. Was een klein tegenvallertje voor Bruno Mars, die nog even een record wilde meepakken in de top 40(stond al 11 weken nummer 1), om daarna zichzelf op te kunnen volgen op de nummer 1 met ‘Grenade’. Helaas.

In de maanden januari en februari werd de top 3 steevast bezet door drie platen:’Grenade’, ‘Rolling into the deep’ en ‘Hello’. Ondanks het stuivertje wisselen konden zelfs de mindere rekenwonders onder ons vaststellen hoe de top-3 van de voorlopige jaarlijst er uit zag. In maart werd dat eindelijk doorbroken door de kort hype-single‘Born this way’ van Lady Gaga. Maar hoe je het wendt of keert, 2011 was van Adele en dat zouden we weten. In maart brak dan de Adele-periode pas goed aan in de top 40. ‘Rolling into the deep’ werd nummer 1 na wekenlang in de top 3 te hebben gestaan en hield daarmee haar opvolger van deze plaat tegen. ‘Set fire to the rain’ bleef in maart geduldig op 2 wachten om daarna, begin april, ook de nummer 1 te pakken. Adele volgde dus zichzelf op daar aan de top van de lijst, iets wat sinds 1974(Mud) niet meer was voorgekomen.

Hoe saai het was in de top 40, hoe roerig daarbuiten en werd de wereld vaak opgeschokt door allerlei ontwikkelingen. In februari letterlijk, na een aardbeving en een daaropvolgende meltdown van de Fukushima kerncentrale. Maar 2011 gaat de geschiedenis in als het jaar van de protesten. Begonnen met een klein protest in Tunesië breidde zich dit over de hele wereld uit en werd ‘de demonstrant’ zelfs persoon van het jaar volgens Time magazine. Het lontje werd in deze eerste maanden van 2011 aangestoken en zo nam de wereldpolitiek tijdens dit eerste kwart van 2011 afscheid van twee dictators en wankelde er een derde. In de muziekwereld namen we afscheid van twee Gary’s, namelijk Gary Moore en Gary Rafferty. In tegenstelling tot het verdrijven van de genoemde leiders, laten ze tenminste geen rotzooi achter. Beide heren produceerden namelijk klassiekers als ‘Still got the blues’ en ‘Baker Street’.

Naast afscheid was er ook een weerzien in deze periode, want de groepen Lighthouse Family en The Darkness traden weer op. In de top 40 was het een weerzien met o.a Jennifer Lopez en Avril Lavigne. Hoewel Jennifer Lopez een een hele grote hit scoorde met’On the floor’, zou er maar een zangeres zijn die de top 40 daarna ging heersen. Eind maart begon de opmars van een zangeres die met haar plaat alle concurrentie in de top 40 ver achter zich liet. Nee, geen Adele. Maar met deze plaat hieronder drukte Adele wel haar stempel op dit jaar. Het jaar 2011 blijft Adele…

2011 apr-jun:It’s only happiness when I dance the Kuduro with someone like you

Happiness was het niet altijd tot juni. in Japan ontstond er een enorme kernramp, had IMF topman Straus Khan niet echt zijn moment en herinneren we allemaal de schietpartij in winkelcentrum de Ridderhof in Alphen aan de Rijn. Maar het was ook een periode dat men elkaar weer vond. Mladic werd gevonden, Bin Laden werd gevonden en weer gedumpt, Kate Middleton en prins William trouwden omdat ze elkaar al eerder gevonden hadden en Bram van der Vlugt vond het boek van Sinterklaas. Dat gaf hij tijdens een extra sinterklaasjournaal aan Stefan van der Walle. In de top 40 kan ik over de periode april -juni heel kort zijn en het samenvatten in twee namen: Alexis Jordan en Adele. Ja, simpel.

Eerstgenoemde heerste de koppositie en stond 10 weken achter elkaar nummer 1. Adele volgde en zorgde er elke week voor dat ze in de top 3 stond. Dat ging niet altijd goed. Op 4 juni ging er meteen een Amber (of in haar geval Adele) Alert de deur uit, want Adele was zoek. Ze stond die week niet in de top 3. Adele had net op nummer 4 een stapje op zij voor haar nieuwe hit gedaan, maar ‘Someone like you’ had een kleine vertraging op 6. Een week later was alles weer zoals het was en stond Adele gewoon weer in de top 3, zoals het al zes maanden zo was.

Alexis Jordan had weinig te duchten van het geschuif van Adele in de top 3 of mannelijke artiesten. Nee, de echte concurrentie kwam in deze periode van talentvolle zangeressen en beloften. Maar zij strandden keer op keer met de eerste plek in zicht. Zo eindigden het debuut van BBC’s Sound of 2011-winnares Jessie J, de glorieuze comeback van voormalig soundmixshow deelneemster Glennis Grace, de triomftocht van X-Factor winnares Rochelle en de voorjaarshit ‘Mr Saxobeat’van Alexandra Stan allemaal op 2 in deze periode. Tja, Alexis Jordan ruled.

En dan is het alweer zomer. Vorig jaar was er maar een zomerhit, die van Yolanda Be Cool. En daardoor werd de lancering van een ‘Danza Kuduro’ geen succes. Dit jaar nieuwe ronde, nieuwe kansen natuurlijk. Yolanda Be Cool had 3 maanden of fame gehad, deze zomer mocht er een andere eendagsvlieg het stokje over nemen. In een van de natste zomers sinds jaren, werd de nummer 1 bezet door drie zomerhits en hadden we het in ieder geval elke week zonnig op de nummer 1. Nadat Pitbull (zijn zomerhit is tegenwoordig net zo’n zekerheid als Pasen, Pinksteren en Kerstmis), de nummer 1 twee weken had opgewarmd voor Sak Noel, begon de strijd om de zomerhit pas goed. Loca People zorgde even voor een kreet die in heel Nederland werd meegeschreeuwd. Toch was het een beetje als Stromea vorig jaar: voor een zomerhit te vroeg gepiekt en daarna duikelde de act snel de vergetelheid in.

2011 jul-sept:Move over the kuduro, move like Jagger

‘Loka People’ weerde zich kranig op de nummer 1, maar Don Omar en Lucenzo kwamen met de versnelling in zijn vijf de top 40 binnenrijden. De nummer 1 was een formaliteit en zij bezetten de nummer voor 7 weken op rij. De opnieuw gelanceerde plaat maakte Yolanda Be Cool’s ‘We speak no Americano’ zó 2010. De zomer was van hen. Die van 2011 welteverstaan, volgend jaar is er weer een andere eendagsvlieg aan de beurt.

Over ‘Loca People’ gesproken, de plaat had als bijtitel ‘What the fuck?’ Het WTF-momentje in de muziek kwam dit jaar van Amy Winehouse. Op 23 juli werd bekend gemaakt dat de zangeres dood in haar huis in Londen was aangetroffen. Ze voegde zich daarmee bij een illuster rijtje artiesten die allemaal op hun 27e overleden. Zoals verwacht ging de verkoop van haar muziek omhoog en zo kwam ‘Back to black’ snel in de top 40 binnen. Het leverde haar geen postume nummer 1 op. Sterker nog, hiermee bleef ze ze net als met ‘Rehab’ ook op 18 steken en bleef haar enige nummer 1 ‘Valerie’. Hoewel er in verschillende pools niet veel geld viel te verdienen over de oorzaak van haar overlijden, was deze lange tijd onduidelijk. Haar laatste publieke optreden was broodnuchter, op het podium bij haar nichtje. Pas in oktober werd alcoholvergiftiging vastgesteld en werd een einde bevestigd die velen al zagen aankomen. Wat velen niet zagen aankomen was de aanslag in Noorwegen. Na een bomaanslag in Oslo werden 76 mensen doodgeschoten op het eiland Otuya. En terwijl het hartje zomer was, ging de Arabische lente gewoon door. In Libië was al een burgeroorlog aan de gang en Syrië was na Jemen het vijfde land waar de leider nog nooit zo zwak in zijn zadel zat.

Het was weer wederzien in deze periode. Geheel in die lijn kregen we nog hits te verwachten van Gotye en The Voice of Holland. Maar dat is iets voor de laatste maanden van het jaar. Hoewel, het was alweer vijf jaar geleden dat Christina Aquilera een behoorlijke top 10 hit had. Maroon 5 had er vorig jaar nog eentje gehad, maar beiden hadden nooit de nummer 1 bereikt. Samen duurde het maar liefst 10 weken voordat ze voor het eerst dat eindstation, de nummer 1 bereikten. En zo werd hun geduld beloond, terwijl hoge binnenkomers voor de samenwerkingen van Nick & Simon met Acda & De Munnik en Coldplay het nakijken hadden. Tja, met de moves van Jagger waren ze eind september gewoon de baas in de top 40.

2011 okt-dec:One thousand voices and still found somebody I used to know

We namen in dit kwartaal in de muziekwereld afscheid van o.a Heavy D., van die grote hit uit 1991. Afscheid nemen van een nummer 1 in de top 40 lag moeilijker. Het gebrek aan concurrentie was vooral in de laatste maanden van 2011 te merken aan de top. We hadden in het verleden sporadisch een nummer 1 die na de terugtocht te hebben ingezet, zicht bedacht en brutaal de nummer 1 opnieuw pakte. Ok, ‘One thousand voices’ pakte in oktober ook brutaal de nummer 1, maar dat was alleen maar een bevestiging van de hele hype die rond de Voice of Holland hangt. Hype was het ook in de lijst. Nadat Voice of Holland het lijstje snelste stijgers naar (en zakkers van) nummer 1 had behaald, kreeg de act met hakken over de sloot een notering in de jaarlijst. Dat was alleen te danken aan een langzame retour naar de uitgang van de top 40. Nee, het brutaal terugpakken van de nummer 1 was hier niet aan de orde, in het laatste kwartaal waren er twee acts die dat wel deden. Gotya en Gers Pardoel wisselden elke maand stuivertje en alleen voor hen werd de top 40 en de jaarlijst nog spannend. Net op de rand van 2012 werd dat doorbroken met de laatste en 14e nummer 1, ‘Epic’ van Sandro Silva & Quintino. Maar vooral Gotya sprokkelde enorm veel punten binnen en werd daarmee de 9e plaat die dit jaar boven de 700 punten uitkomt. Ongekend. Ja, ongekend saai.Dat in tegenstelling tot de rest van wereld. Dictators bleven omvallen als dominostenen. Naast Saleh in Jemen, kwam in Libië Khadaffi’s bewind letterlijk aan zijn einde. Dat gebeurde op de plek waar het voor hem begon, zijn geboorteplek Sirte. Kortom, zekerheidjes verdwenen. De Europese crisis veegde Papandreou, Berlusconi en bijna de euro zelf van het (politieke) toneel. Zelfs een regeringsloos België, lachen om de capriolen van Kim Jong Il in Noord-Korea en de presentaties van Steve Jobs in zijn coltrui behoren nu tot het verleden.

Misschien was de top 40 misschien wel een rustpunt in een zeer roerig jaar. Het vrolijke niets aan de hand van ‘Happiness’ als nummer 1 van 2011 geeft daarmee het top40-jaar een gezicht. Ondanks de voorspelbaarheid van 2011 bestaan er natuurlijk ook geen zekerheden in de top 40. Een nieuw jaar biedt daarom nieuwe kansen en nieuwe hits. Het jaar 2011 was het jaar van Adele, maar zij houdt een pauze. Wiens jaar 2012 gaat worden, weten we pas over een jaar. Een kleine indicatie kunnen we krijgen door de aangekondigde comebacks, releases en natuurlijk BBC’s Sound of 2012. En wellicht dat door Serious Request er al meteen een nieuwe koploper(‘Ode to the bouncer’?) in de top 40 aan zit te komen, beginnen we weer net zo als 2011. Een jaar dat met het enorm aantal punten voor de top 10 en het laagste puntenaantal(137) ooit voor de nummer 100, de jaarlijst kreeg wat het verdiende.

Alvast een muzikaal 2012 en hier zijn de bovenste 10 van het (bijna) afgelopen jaar….

1 Happiness – Alexis Jordan

2 Adele – Rolling in the deep
3 Maroon 5/C.Aquilera – Moves like Jagger
4 Adele – Set fire to the rain
5Gotye ft. Kimbra – Somebody I used to know
6 Pitbull, Ne-yo % Afrojack – Give me everything
7 Adele – Someone like you
8 Alexandra Stan – Mr Saxobeat
9 Bruno Mars – Grenade
10 David Guetta ft. Sia – Titanium

voormalig Chartsattack

%d bloggers liken dit: